سرت که روی شانه ام بنشیندشانه خالی می کنم از هر چه غم تقسیم می شویمسهم تو بیشتراین آغازین پایانیست که زندگی نام دارد ،آغوش اگر آغوش باشدمرگ ِ عشق است ، زمانه برگ ِ عشق رااز کدامین درخت باید نفس کشید؟ما زندگی نمی کنیمنام ِ زندیگمان ، مردگیست...زندگیمان ، مردگیست شانه خالی کرده ایمبا این همه اماجای سرت ، روی شانه ی من است نوشته شده در پنجشنبه یکم اردیبهشت ۱۴۰۱ساعت
۸:۵۷ ب.ظ توسط ارکیده کوچکسرائی|
برچسب:
نویسنده: پویان فرهادی
تاريخ: سه
شنبه
6 ارديبهشت
1401 ساعت: 14:04